ظلم : الظُّلْمَة : نبودن نور و تاريكى است . جمعش - ظُلُمَات - است . در آيات : ( أَوْ كَظُلُماتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ - 40 / نور ) ( يا تاريكىهائى در درياى هول انگيز و ژرف ) ( ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ - 40 / نور ) خداى تعالى گويد : ( أَمَّنْ يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ - 63 / نمل ) ( وَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَ النُّورَ - 1 / انعام ) . واژه - ظُلْمَة - به جهل و نادانى و شرك و فسق تعبير مىشود همانطور كه واژه نور به ضدّ آنها يعنى علم و ( خدا پرستى و پاكدامنى ) تعبير شده است . خداى تعالى گويد : ( يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ - 257 / بقره ) ( أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ - 5 / ابراهيم ) « 1 » ( فَنادى فِي الظُّلُماتِ - 87 / انبياء ) ( كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ - 87 / انبياء ) ( كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ - 122 / انعام ) ( كَمَنْ هُوَ أَعْمى - 19 / رعد ) است و در سورهء انعام آيه : ( وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا صُمٌّ وَ بُكْمٌ فِي الظُّلُماتِ - 39 / انعام ) پس عبارت ( فِي الظُّلُماتِ - 39 / انعام ) در اين آيه موضوعى است بجاى كورى كه گفت : ( صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ - 18 / بقره ) در آيه : ( ظُلُماتٍ ثَلاثٍ - 6 / زمر ) يعنى بطن و رحم و بچّه دان مادر ( بطن ، رحم ، مشيمة ) .

--> ( 1 ) خطاب به حضرت موسى است كه مىگويد : آيات خود را به موسى فرستاديم به اينكه قومت را از تاريكىها به نور ببر و ايّام خدا را يادآوريشان كن كه در اينها نشانيهايى براى هر پايدار و سپاسگزارى است ، يعنى : همان روز خروج و نجات قوم موسى از فرعون « يوم اللّه » معرّفى شده كه در اسلام « ايّام اللّه » با همين محتوى وجود دارد مانند : تولّد ، هجرت ، و بعثت پيامبر صلّى الله عليه و آله و روز فتح مكّه و روزهاى سرنوشت ساز مثبت ديگر و در انقلاب اسلامى ايران 17 شهريورها ( جمعهء سياه ) و . . . .